Από το «άγκα» στα -άντα

Κοίτα να δεις…Πέρασε ο καιρός… κι ελπίζω μυαλό να βάλαμε. Φυσικά αυτό δεν είναι ούτε απορία, ούτε εσωτερικός συλλογισμός. Κάθε άλλο, είναι μία συνειδητοποίηση ενός συνόλου καταστάσεων που κινούν αυτή την πένα πάνω στο χαρτί. Ο τίτλος είναι γλυκός και κωμικός ίσως, αλλά η διαδρομή ήτο κάτι λίγο λιγότερο από πικρή. Ά ρε Αριστοτέλη! Δεν σε μελετήσαμε τόσο αλλά σε βρήκαμε μπροστά μας! Αλλά θα μου πεις…τουλάχιστον το αντιληφθήκαμε.

Με τη ‘διαδρομή’ φυσικά αναφέρομαι στην πνευματική μετάπλαση αυτής της περιόδου. Όσο και να μην το παραδεχόμαστε σε καθημερινή βάση,  υφιστάμεθα διαρκώς αλλαγές, ακόμα και μέσω αχρείαστων λεπτομερειών της καθημερινότητας. Άμεσα με μία απόφαση αλλά και έμμεσα και σταδιακά με την αποδοχή κάποιων καταστάσεων. Ακραία παραδείγματα; Κι όμως!!! Τα έχουμε ζήσει!! Κι αν πιστεύετε πως η επιφώτιση έρχεται εν ώρα ειρήνης ψεύδεστε! ‘Έρχεται μόνο σε καθημερινές αλλά σπάνιες…βίαιες αλλά στιγμιαίες…αναποδιές.

Δεν πρόκειται βέβαια να αναλύσω αυτές τις αναποδιές όσο τα συμπεράσματα εκ αυτών. Ενώ περιμένουμε και τα ίδια να έχουν μία έντονη και ίσως καθοριστική φύση… του εναντίον, είναι κατευναστικές. Μα καλά θα μου πεις, αφού είναι τόσο κατευναστικές  γιατί το παρουσιάζεις τόσο δραματικά και με έκπληξη στα μάτια; Ακριβώς αυτό! Ήταν τόσο εύκολο από την αρχή! Από την αρχή η απάντηση είναι μπροστά στα μάτια μας.

Δυστυχώς όμως αναμένονται αυτές οι στιγμές, σύντομες αλλά απροκάλυπτες, να μας συναιτήσουν. Σε λιγότερο από ώρα πληρούνται 30 χρόνια ζωής. Αυτό και μόνο σε γυρίζει πίσω.. αλλά όχι και πολύ μακριά. Θυμάσαι μόνο…Ανθρώπους. Μόλις καταλάβεις…παγώνεις…και μετά γελάς! Μα γιατί; Τι πίστευες; ΌΧΙ!

Μία λοιπόν αλλαγή πλέον είναι πως έφυγες από τα σύμβολα! Περπατάς στο δρόμο κι όλα είναι ερημικά. Πλέον όμως κάθε βλέμμα αναζωπυρώνει μία σκηνή, κάθε βήμα παρά το γεγονός της μηχανικότητας αποκτά ένα συναίσθημα! Ώπα, θες να πει ότι κάποιος λείπει! Και ναι λοιπόν! Έπεσες έξω! Όχι κάποιος αλλά αυτό που νιώθαμε τότε. Πλέον ενστικτωδώς οδεύουμε στην συναισθηματική αναπαράσταση κι ‘όχι πλέον μία οπτική ή υλική μετενσάρκωση της μνήμης μας. Χωρίς αυτό ωστόσο να ακυρώνει τα πρόσωπα, εν αντίθεση ίσως αυτή η κατάσταση να εντοπίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια το επίκεντρο. Πλέον άτομα που στο νου φάνταζαν μακρινά, δείχνουν απίστευτη αναγνώριση ως προς τις προσπάθειές μας.

Η πιο όμορφη φράση του 2023 – 2024 για μένα ήταν το ‘πήρα άδεια για να σε δω’. Κάτι που εκφράζει πως ίσως κι εσύ να έχεις μία ιδιαίτερη θέση στην σκέψη ενός ανθρώπου . Και φυσικά αυτή η ‘αναποδιά’, γιατί δεν υπήρξε στην καθημερινότητα σε συνδυασμό με το αστραπιαίο και φυσικό της στιγμής φέρνει έναν ψυχικό κατευνασμό.

Ναι λοιπόν! Τρέχουμε καθημερινά να φτάσουμε το βαγόνι της επιτυχίας. Αγχωνόμαστε για την παράλογη πλέον και θεοποιημένη πλέον ψυχική γαλήνη μέσω εκπλήρωσης μικρών καθημερινών στόχων. Κουραζόμαστε και ιδρώνουμε στον βωμό του καθωσπρεπισμού. Μία στιγμή όμως για να καταλάβεις πως οι δεκαετίες δεν πήγαν στράφι. Ο πλούτος που επένδυες ήταν αλλού, χωρίς να το καταλάβεις…και το καλύτερο; Τώρα σε ακολουθεί!